بیماری کرون چیست؟ علل، علائم و درمان این بیماری چیست؟

بیماری کرون یک نوع بیماری التهابی روده است که در میان افراد شایع است. برای رسیدن به معنا و مفهوم واقعی بیماری کرون تحقیقات بیشتری نیاز است. محققان مطمئن نیستند که این بیماری چگونه رخ می‌دهد، در چه افرادی احتمال پیشرفت بیشتر است یا اینکه چگونه هر شخص می‌تواند به بهترین شکل آن را مدیریت کند.

علی‌رغم پیشرفت‌های بسیار در مورد این بیماری در سه دهه گذشته باید گفت که هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.

بیماری کرون اغلب در روده کوچک و روده بزرگ اتفاق می‌افتد. با این حال، این بیماری می‌تواند به هر بخشی از دستگاه گوارش شما (GI)، از دهان تا مقعد را درگیر خود کند. این بیماری می‌تواند برخی از بخش‌های دستگاه گوارش را درگیر کند و بخش‌های دیگر را نیز مبتلا کند.

میزان سختی این بیماری می‌تواند از خفیف تا ناتوان کننده باشد. علائم آن متفاوت است و در طول زمان می‌تواند تغییر کند. در برخی افراد، این بیماری می‌تواند منجر به عوارض و تهدیدات حیاتی جبران ناپذیر شود. در این مقاله با وینوک همراه شوید تا بیشتر با این بیماری گوارشی آشنا شوید.

بیماری کرون چیست؟

روشن نیست که علت کرون چیست. با این حال، عوامل زیر ممکن است بر ابتلا به این بیماری تاثیر بگذارد:

  • سیستم ایمنی بدن
  • ژنتیک
  • محیط اطراف 

نزدیک به ۲۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون همچنین دارای یک والد، کودک یا خواهر و برادر با این بیماری هستند. برخی چیزها می‌توانند بر شدت علائم این بیماری تأثیر بگذارند. 

  • کشیدن سیگار
  • سن
  • درگیر شدن و نشدن مقعد با بیماری
  • مدت زمان بیماری

احتمال ابتلا به عفونت‌های روده‌ای از باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها و قارچ‌ها در افراد مبتلا به بیماری کرون بیشتر است. که عفونت روده‌ای می‌تواند بر شدت علائم و عوارض بیماری بی‌افزاید. بیماری کرون و درمان آن می‌توانند بر سیستم ایمنی بدن تأثیر بگذارند و این نوع از عفونت‌ها در افراد مبتلا به بیماری التهابی روده (IBD) اوضاع را بدتر می‌کند.

عفونت‌های مخمری از کاندیدا در افراد مبتلا به کرون رایج هستند و می‌توانند بر روده‌ها و دستگاه گوارش تاثیر بگذارد. بنابراین برای جلوگیری از عوارض بیشتر مهم تشخیص این عفونت‌ها و مصرف درست داروهای ضد قارچی برای درمان این عفونت‌ها است.

علائم بیماری کرون چیست؟

علائم بیماری کرون اغلب به تدریج پیشرفت می‌کنند. برخی علائم ممکن است در طول زمان نیز بدتر شوند. اگر چه ممکن است، اما به ندرت پیش می‌آید که علائم به صورت ناگهانی و چشمگیر رشد کنند. اولین علائم بیماری کرون عبارتند از:

  • اسهال
  • گرفتگی عضلات شکم
  • خون در مدفوع
  • تب
  • خستگی
  • از دست دادن اشتها
  • کاهش وزن
  • احساس خالی نبودن روده پس از تخلیه آن
  • احساس نیاز مکرر به تخلیه روده

گاهی ممکن است این علائم با علائم دیگری از جمله مسمومیت غذایی، ناراحتی معده یا حساسیت اشتباه گرفته شود. اگر هر یک از این علائم ادامه‌دار شد، باید پزشک خود مراجعه کنید. علائمی که در بیماری ممکن است به شدت افزایش پیدا کند عبارتند از:

  • فیستول مقعدی که باعث درد در نزدیکی دیواره مقعد می‌شود
  • زخم‌هایی که ممکن است در هر نقطه از دهان تا مقعد رخ دهد
  • التهاب مفاصل و پوست
  • تنگی نفس یا کاهش توانایی در ورزش به دلیل کم خونی

کشف و تشخیص زودرس می‌تواند به شما در اجتناب از بروز عوارض شدید کمک کند و به شما اجازه می‌دهد که درمان را زود شروع کنید.

توصیه‌های تغذیه‌ای برای افراد مبتلا به کرون

یک برنامه رژیم غذایی که برای یک فرد مبتلا به بیماری کرون کار می‌کند ممکن است برای دیگری کار نکند. این به این دلیل است که این بیماری بخش‌های مختلف دستگاه گوارش در افراد مختلف را درگیر می‌کند.

مهم این است که بدانید چه چیزی برای شما مناسب است. رژیم غذایی را می‌توان با توجه به علائم درست کرد ومواد غذایی خاصی را به رژیم غذایی خود اضافه و برخی دیگر را از برنامه غذایی خود حذف کرد. تغییرات در رژیم غذایی و شیوه زندگی شما ممکن است به کاهش بازگشت علائم و  شدت آن کمک کند. 

اگر بیماری کرون دارید، لازم است کارهای زیر را انجام دهید:

میزان مصرف فیبر را تنظیم کنید

بعضی افراد به رژیم غذایی با پروتئین بالا یا فیبر بالا نیاز دارند. برای دیگران، وجود اثر باقی مانده‌ مواد غذایی دارای فیبر بالا مانند میوه‌ها و سبزیجات می‌تواند اوضاع دستگاه گوارش را وخیم‌تر کند. اگر این مورد باشد، شما ممکن است نیاز به تغییر رژیم غذایی داشته باشید.

مصرف خوارکی‌های چرب را محدود کنید

بیماری کرون ممکن است در توانایی بدن شما در تجزیه و جذب چربی دخالت کند. این بیماری چربی اضافی از روده کوچک را به روده بزرگ منتقل می‌کند که می‌تواند منجر به اسهال شود.

مصرف لبنیات را محدود کنید

ممکن است شما نتوانید لاکتوز را تحمل کنید، اما وقتی که بیماری کرون دارید، بدن شما به سختی می‌تواند پروتئین شیر را هضم کند. مصرف لبنیات می تواند منجر به ناراحتی معده، گرفتگی شکم و اسهال شود.

آب بنوشید

بیماری کرون ممکن است بر توانایی بدن برای جذب آب از دستگاه گوارش تأثیر بگذارد. این موضوع می‌تواند منجر به کم آبی بدن شود. اگر دچار اسهال یا خونریزی هستید، خطر کم شدن آب بدن به ویژه بالا است.

منابع جایگزین ویتامین‌ها و مواد معدنی را در نظر بگیرید

بیماری کرون می‌تواند توانایی روده را در جذب مواد مغذی از مواد غذایی تحت تأثیر قرار دهد. در این شرایط خوردن مواد غذایی با مواد مغذی زیاد ممکن نیست. با پزشک خود در مورد مصرف مولتی ویتامین‌ها صحبت کنید تا بدانید که آیا آنها برای شما مناسب هستند.

برای سنجش آنچه که بدن شما به آن نیاز دارد با پزشک خود مشورت کنید. آنها ممکن است شما را به یک متخصص تغذیه ارجاع دهند. با مراجعه به یک متخصص تغذیه می‌توانید محدودیت‌های غذایی خود را شناسایی کنید و یک رژیم غذایی برای تعادل بدن خود تنظیم کنید.

درمان بیماری کرون

درمانی برای بیماری کرون در دسترس نیست، اما این بیماری قابل کنترل است. گزینه‌های مختلف درمان ممکن است به کاهش شدت و تکرار علائم این بیماری کمک کند.

داروها

برای درمان بیماری کرون، بیش از چهار نوع دارو استفاده می‌شود. درمان اول شامل داروهای ضد التهابی می‌شود. گزینه‌های پیشرفته‌تر شامل داروهای بیولوژیک می‌شود که از سیستم ایمنی بدن برای درمان بیماری استفاده می‌کنند.

تغییرات تغذیه‌ای

غذا دلیل بیماری کرون نیست، اما می‌تواند باعث تشدید بیماری شود. پس از تشخیص کرون، پزشک احتمالا مشاوره با یک متخصص تغذیه را پیشنهاد می‌دهد. متخصص تغذیه شما را در فرایند درک اینکه چگونه غذا ممکن است روی علائم این بیماری تأثیر بگذارد، هدایت می‌کند.

در ابتدا ممکن است از شما بخواهد که یک دفتر برای رژیم غذایی خود تهیه کنید. این دفتر شامل جزئیات آنچه که خوردید و احساس شما بعد از خوردن آن می‌شود.

با استفاده از این اطلاعات، متخصص تغذیه دستورالعمل‌های تغذیه‌ای برای دنبال کردن به شما خواهد داد. این تغییرات تغذیه‌ای و رژیم روزانه به شما در جذب مواد مغذی بیشتری از مواد غذایی و محدود کردن هرگونه عوارض جانبی غذاها کمک می‌کند.

عمل جراحی

اگر درمان و تغییر سبک زندگی علائم شما را تغییر نداد و بهبود نیافت، ممکن است لازم به انجام جراحی شود. در نهایت، حدود ۷۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون نیاز به عمل جراحی دارند.

برخی از انواع جراحی ممکن است شامل حذف قسمت‌های آسیب دیده دستگاه گوارش و اتصال مجدد بخش‌های سالم باشد. سایر روش‌ها ممکن است برای تعمیر بافت آسیب دیده، مدیریت زخم نسخ یا درمان عفونت‌های عمیق مورد نیاز باشد.

بیماری کرون و زخم روده بزرگ

بیماری کرون و زخم روده بزرگ (UC) دو نوع بیماری گوارشی هستند. آنها دارای ویژگی‌های مشابهی هستند و افراد ممکن است آنها را با یکدیگر اشتباه بگیرند. این دو بیماری دارای ویژگی‌های مشابه زیر هستند:

  • اولین علائم و نشانه‌های بیماری کرون و زخم روده بزرگ بسیار مشابه هستند. این علائم شامل اسهال، درد شکم و گرفتگی، خونریزی مقعدی، کاهش وزن و خستگی می‌شود.
  • هر دو بیماری معمولا در افراد ۱۵ تا ۳۵ ساله و افراد دارای سابقه خانوادگی مبتلا به بیماری‌های گوارشی رخ می‌دهد.
  • به طور کلی، بیماری‌های گوارشی به طور مساوی بر مردان و زنان تاثیر می‌گذارد، اما ابتلا به این نوع بیماری‌ها می‌تواند بسته به سن متفاوت باشد.
  • علیرغم دهه‌ها تحقیق، دانشمندان هنوز نمی‌دانند که اینگونه بیماری‌ها در اثر چه عواملی بوجود می‌آیند. در هر دو مورد، یک سیستم ایمنی بیش از حد فعال، محرک احتمالی است، اما عوامل دیگری نیز ممکن است در بروز آنها نقش داشته باشند.

تفاوت بیماری کرون و زخم روده بزرگ:

  • زخم روده بزرگ (UC) فقط کولون را تحت تاثیر قرار می‌دهد. بیماری کرون می‌تواند به هر بخش از دستگاه گوارش، از دهان تا مقعد تاثیر بگذارد.
  • زخم روده بزرگ فقط بر روی لایه خارجی بافت روده بزرگ و مخاطی که روی آن قرار دارد تاثیر می‌گذارد. بیماری کرون می‌تواند تمام لایه‌های بافت روده را از سطح تا عمق تحت تاثیر قرار دهد.

زخم روده بزرگ فقط یک نوع التهاب روده بزرگ است، که به نام کولیتس یا ورم مخاط روده بزرگ شناخته می‌شود. چند نوع دیگر کولیتس وجود دارد که تمام اشکال کولیتس باعث التهاب روده می‌شود که یکی از آنها با نام زخم روده بزرگ یا UC شناخته می‌شود.

داروهای بیماری کرون

اینکه کدام دارو را نیاز دارید بسته به علائم، پیشینه بیماری، شدت وضعیت و نحوه پاسخ شما به درمان متفاوت است.

داروهای ضد التهابی

دو نوع اصلی از داروهای ضد التهابی که برای درمان کرون تجویز می‌شود عبارتند از: آمینوسالیسیلات و کورتیکواستروئیدهای خوراکی. داروهای ضد التهابی اغلب اولین داروهایی هستند که افراد برای درمان بیماری کرون مصرف می‌کنند. افراد معمولا این داروها را زمانی که علائم خفیف دارند و مکرر دارند مصرف می‌کنند.

داروهای ایمونومولاتور

یک سیستم ایمنی بیش از حد فعال باعث ایجاد التهاب و منجر به علائم بیماری کرون می‌شود. داروهای ایمونومولاتورممکن است التهاب را کاهش دهد و واکنش سیستم ایمنی بدن شما را محدود کند.

آنتی بیوتیک‌ها

بعضی از پزشکان معتقدند که آنتی بیوتیک‌ها ممکن است به کاهش برخی از علائم کرون و برخی از عوامل ممکن آن کمک کنند. به عنوان مثال، آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند زخم و فیستول مقعدی، ارتباطات غیر طبیعی بین بافت بدن و علل کرون را کاهش دهند.

آنتی بیوتیک‌ها همچنین می‌توانند هر گونه باکتری خارجی یا “بد” موجود در روده را که می‌توانند باعث التهاب و عفونت شوند، از بین ببرند.

درمان‌های بیولوژیک

اگر مبتلا به کرون هستید، پزشک ممکن است تعدادی از درمان‌های بیولوژیک را برای درمان التهاب و عوارض ناشی از بیماری برای شما تجویز کند. درمان‌های بیولوژیک می‌توانند جذب پروتئین‌های خاصی که ممکن است باعث التهاب شود را متوقف کنند.

تشخیص بیماری کرون

تنها یک آزمایش نمی‌تواند به پزشک شما اجازه دهد که بیماری کرون را تشخیص دهد. پزشک می‌تواند با حذف سایر علایم احتمالی تشخیص بیماری را شروع کند. تشخیص بیماری کرون یک روند از بین بردن علائم است. پزشک شما ممکن است از چندین آزمایش برای تشخیص استفاده کند:

  • آزمایش خون می‌تواند به پزشک شما کمک کند تا علائم خاصی از مشکلات بالقوه مانند کم خونی و التهاب را جستجو کند.
  • آزمایش مدفوع می‌تواند به پزشک شما کمک کند که خون را در مدفوع تشخیص دهد.
  • پزشک شما ممکن است آندوسکوپی را برای دریافت تصویر بهتر از داخل دستگاه گوارش فوقانی درخواست کند.
  • پزشک شما ممکن است برای بررسی روده بزرگ کولونوسکوپی تجویز کند.
  • آزمایش‌هایی مانند سیتی اسکن و ام آر آی جزییاتی دقیق‌تر به پزشک ارائه می‌دهد. هر دو آزمایش جزییات بیشتری از بافت‌ها و اندام‌ها به دکتر ارائه می‌دهد.
  • پزشک احتمالا یک نمونه از بافت یا تیکه برداری را در طی آندوسکوپی یا کولونوسکوپی برای مطالعه دقیق‌تر در بافت روده انجام می‌دهد.

هنگامی که دکتر شما تست‌های لازم را انجام داد و دیگر دلایل محتمل را رد کرد، ممکن است تشخیص بیماری کرون را انجام دهد. پزشک شما ممکن است چندین بار این آزمایش‌ها را برای بررسی بافت‌ها درخواست کند تا از پیشرفت بیماری در بیمار مطلع شود.

درمان‌های طبیعی برای بیماری کرون

بسیاری از افراد از طب مکمل و جایگزین (CAM) برای شرایط و بیماری‌های مختلف، از جمله بیماری کرون استفاده می‌کنند. اداره غذا و داروی ایالات متحده این داروها را برای درمان تایید نکرده است، اما بسیاری از مردم علاوه بر داروهای اصلی بیماری از این داروها نیز استفاده می‌کنند.

اگر دوست دارید از این داروها در کنار داروهای اصلی و رژیم غذایی خود استفاده کنید، با پزشک خود درباره آن مشورت کنید. درمان‌های جایگزین برای بیماری کرون عبارتند از:

  • پروبیوتیک‌ها باکتری‌ زنده هستند که می‌توانند به جای جایگزینی و بازسازی باکتری‌های خوب در روده کمک کنند. پروبیوتیک‌ها همچنین ممکن است موجب بازداری از ورود از میکرو ارگانیزم از برهم ریختگی توازن طبیعی روده و ظهور کرون شود. با این حال، اطلاعات علمی در این باره محدود است.
  • پروبیوتیک‌ها مواد بالقوه مفیدی هستند که در گیاهان مانند مارچوبه، موز، آرتیشو و تره فرنگی یافت می‌شوند، که ممکن است به تغذیه باکتری‌های خوب در روده کمک می‌کنند و تعداد آنها را افزایش دهند. پروبیوتیک‌ها را همچنین می‌توان در مکمل‌ها پیدا کرد.
  • روغن ماهی غنی از امگا ۳ است و تحقیقات برای میزان تاثیر آن در درمان احتمالی برای افراد مبتلا به بیماری کرون ادامه دارد.
  • بسیاری از مردم معتقدند گیاهان خاص، ویتامین‌ها و مواد معدنی علائم بیماری‌های مختلف، از جمله بیماری کرون را کاهش می‌دهند. تحقیقات در مورد اینکه مکمل‌ها ممکن است سودمند باشد، به ویژه در صورت همزمانی با درمان‌های ثابت شده، در حال انجام است.
  • مردم بر این باورند که گیاه آلوئه ورا دارای خواص ضد التهابی است. از آنجا که التهاب یکی از عوامل کلیدی بیماری کرون است، مردم اغلب از الوئه ورا به عنوان یک درمان ضد التهابی طبیعی استفاده می‌کنند. با این حال، هیچ تحقیقی در حال حاضر وجود دارد که نشان دهد آلوئه ورا به درمان کرون کمک می‌کند. 

در صورت استفاده از درمان‌های طبیعی CAM یا داروهای بدون نسخه، به پزشک خود حتما اطلاع دهید.

برخی از این ترکیبات ممکن است تاثیر منفی بر کارآیی داروها یا درمان‌های دیگری که دکتر برای شما تجویز کرده است، داشته باشد. در بعضی موارد، ترکیب شدن این نوع درمان عوارض جانبی خطرناکی حتی تهدید کننده زندگی می تواند داشته باشد.

انواع بیماری کرون 

بیماری کرون دارای شش نوع متداول است که آنها عبارتند از:

  • بیماری کرون گسترودودنال عمدتا معده و روده اثنى عشر را که اولین قسمت روده کوچک است، تحت تاثیر قرار می‌دهد. حدود ۵ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون دارای این نوع هستند.
  • Jejunoileitis در بخش دوم روده به نام jejunum رخ می‌دهد. این نوع از کرون خیلی مانند کرون گسترودودنال متداول نیست.
  • ایلیتیس، التهاب در قسمت آخر روده کوچک یا ایلئوم است. حدود ۳۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون در این قسمت از روده درگیر هستند.
  • ایلئوکولیتس، که بر روی روده دراز و روده بزرگ تاثیر می‌گذارد، شایع ترین نوع کرون است. تقریبا ۵۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون به این نوع مبتلا هستند.
  • حدود ۲۰ درصد از افراد مبتلا به بیماری کرون مبتلا به ورم مخاط روده بزرگ هستند که تنها بر روی روده بزرگ تاثیر می‌گذارد. زخم روده بزرگ و ورم مخاط روده بزرگ تنها روی روده بزرگ تاثیر می‌گذارد، اما ورم مخاط روده بزرگ کرون ممکن است بر روی لایه‌های عمیق‌تر روده نسبت به زخم روده تاثیر بگذارد.
  • بیماری پریانال حدود ۳۰ درصد از افراد مبتلا به کرون را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این نوع اغلب شامل فیستول یا ارتباط غیر طبیعی بین بافت، عفونت بافت‌های عمیق، همراه با زخم بر روی پوست بیرونی در اطراف مقعد می‌شود.
منبع healthline

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.