بیماری لوپوس اریتماتوس سیستمیک چیست؟ تشخیص، نشانه‌ها و درمان آن چگونه است؟

لوپوس یک بیماری در ارتباط با سیستم ایمنی است که بر افراد بسیاری را دچار خود کرده است. علائم این بیماری مبهم است و از فردی به فردی دیگر متفاوت است، و در نتیجه تشخیص آن می‌تواند دشوار باشد.

با این حال، اکثر افراد مبتلا به لوپوس با تشخیص در مراحل اولیه بیماری و ترکیبی از درمان تجویز شده و شیوه زندگی، می‌توانند تا از زندگی تقریبا نرمالی لذت ببرند.

لوپوس چیست؟

نقش اصلی سیستم ایمنی بدن مبارزه با مهاجمان خارجی مانند باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها است. سیستم ایمنی بدن در بیماری‌های خودایمنی، پادتن‌هایی تولید می‌کند که به بافت سالم بدن حمله می کنند. لوپوس یک بیماری خودایمنی است و پادتن‌هایی که توسط سیستم ایمنی بدن تولید می‌شوند در لوپوس باعث التهاب، آسیب بافتی و درد می‌شوند.

چه کسی به لوپوس مبتلا می‌شود؟

حدود ۹ نفر از ۱۰ نفر مبتلا به لوپوس زنان هستند و اکثریت آنها بین ۱۵ تا ۴۵ سال دارند. لوپوس در کودکان، معمولا در دوران بلوغ تشخیص داده می‌شود.

انواع لوپوس

دو نوع لوپوس وجود دارد که در نوع و شدت علائم تفاوت قابل توجهی دارند:

  • لوپوس اریتماتوی سیستمیک (همچنین به عنوان SLE شناخته می‌شود) با اشعه قابل شناسایی است و در دوره‌های بهبود (باززایی) تشخیص داده می‌شوند و می‌تواند تقریبا در هر عضو یا سیستم بدن تاثیر بگذارد. در اکثر افراد تنها پوست و مفاصل آسیب می‌بیند. با این حال، در برخی از افراد مبتلا به این بیماری همچنین می‌تواند کلیه‌ها، ریه‌ها، قلب، عروق خونی و یا مغز را تحت تاثیر قرار دهد.
  • لوپوس دیسکوئید (همچنین به عنوان لوپوس مزمن پوستی شناخته می‌شود) عموما خفیف‌تر از SLE است و به طور معمول به شکل جوش‌های برآمده قرمز در مناطق در معرض نور خورشید مانند چهره، پوست سر، بازوها، پاها یا تنه ظاهر می‌شود. اکثر افراد مبتلا به لوپوس دیسکوئید فقط روی پوست خود علائم دارند. با این حال، تعداد کمی از افراد مبتلا به لوپوس دیسکوئید SLE با گسترش این بیماری مواجه هستند.

دیگر گونه‌های خفیف‌تر لوپوس عبارتند از:

  • لوپوس پوستی نمیه حاد؛ علائم اصلی آن عبارت است از جوش پوستی، حساسیت به خورشید و درد مفاصل.
  • لوپوس ناشی از دارو؛ این بیماری معمولا یک شکل گذرا از یک واکنش به داروهای خاص است که گسترش می‌یابد و زمانی که داروها متوقف شوند، از بین می‌رود.

ناشناخته بودن علت لوپوس 

ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی باعث تشکیل پادتن‌هایی می‌شود که به لوپوس منجر می‌شوند. عوامل احتمالی پیشرفت این بیماری عبارتند از:

  • هورمون‌ها
  • برخی از داروها و مواد شیمیایی
  • عفونت‌های ویروسی و باکتریایی
  • قرار گرفتن در معرض اشعه UV
  • عوامل تغذیه‌ای
  • استرس
  • بارداری

علائم لوپوس ممکن است مبهم، متغیر و غیر قابل پیش بینی باشد

لوپوس می‌تواند علایم بسیاری را شامل شود:

  • درد یا تورم مفاصل؛ این نشانه در حدود ٪ ۵۰ افراد مبتلا به لوپوس دیده می‌شود.
  • جوش‌های پوستی که با قرار گرفتن در معرض آفتاب بدتر می‌شود؛ این نشانه در حدود ۲۰٪ افراد مبتلا به لوپوس دیده می‌شود.
  • تب
  • از دست دادن اشتها و وزن
  • خستگی، ضعف و بی‌حال؛ این  نشانه در حدود ۱۰٪ از افراد مبتلا به لوپوس مشاهده می‌شود و ممکن است شدید نیز شود.

اکثر افراد مبتلا به لوپوس هرگز علائم و نشانه‌های یکسان را تجربه نخواهند کرد.

دوره بیماری لوپوس معمولا غیر قابل پیش بینی است

برای بعضی از افراد، علائم بعد از درمان اولیه حمله حاد فروکش می‌کند. اما برای دیگران، دوره‌های بهبودی با نشانه‌های کوتاه مدت خود را نشان می دهد.

تشخیص زود هنگام مهم است

تشخیص لوپوس معمولا بر اساس نشانه‌ها و علائم بالینی و با آزمایش مشخص می‌شود. آزمایش خون معمولا شامل آزمایش پادتن ضد مغزی (ANA) است که پادتن‌های خود را اندازه گیری می‌کند. در حالی که این یک آزمایش غربالگری خوب است، اما همه افراد مبتلا به SLE دارای نتیجه مثبت این آزمایش نیستند و بسیاری از افراد دارای ANA مثبت لوپوس ندارند.

به عنوان مثال، بستگان نزدیک بیماران مبتلا به لوپوس ممکن است آزمایش مثبت داشته باشند درحالی که به بیماری لوپوس مبتلا نیستند. بنابراین، آزمایش‌های خون اضافی برای تایید تشخیص و نظارت بر فعالیت SLE لازم است.

درمان‌های موثر و در دسترس برای لوپوس

هدف از درمان لوپوس کاهش التهاب در بافت‌ها و بهبود کیفیت زندگی است. درمان لوپوس باید با توجه به شدت بیماری، متفاوت باشد. داروهای مورد استفاده برای درمان لوپوس به پنج گروه اصلی تقسیم می‌شوند:

  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی مانند آسپیرین، ایبوپروفن، ناپروکسن و مهارکننده‌های Cox-2 باعث کاهش التهاب می‌شوند و می‌توانند تب، درد عضلانی و ورم مفاصل را که همراه با لوپوس است را از بین ببرند. اما این داروها دوره بیماری و اساس سیستم ایمنی را تغییر نمی‌دهند.
  • داروهای ضد مالاریا (مانند هیدروکسی کلروکین و کلروکین) اغلب برای کاهش درد مفاصل، جوش‌های پوستی و کوفتگی استفاده می‌شود.
  • کورتیکواستروئیدها (مانند پردنیزولون) داروهای ضد التهابی بسیار موثر هستند و از جمله داروهای انتخابی برای درمان عوارض جدی لوپوس، به عنوان مثال برای آن دسته از افراد مبتلا به لوپوس که دارای مشکلات قلب، ریه و سیستم عصبی هستند.

  • داروهای متوقف کردن سیستم ایمنی (مانند متوتروکسات) سیستم ایمنی را متوقف می‌کنند و به طور کلی هنگامی که بیماری جدی نمایان می‌شود و استروئید به تنهایی برای کنترل بیماری عمل نمی‌کند از این دارو استفاده می‌شود.
  • داروهای سیتوتوکسیک (مانند سیکلوفسفامید) از عوامل قوی متوقف کننده سیستم ایمنی هستند که برای درمان علائم جدی SLE، به ویژه التهاب کلیه (گلومرولونفریت) مورد استفاده قرار می‌گیرند.

تشخیص، درمان و تغییر شیوه زندگی در این بیماری بسیار مهم است

دورنمای اکثر افراد مبتلا به لوپوس خوب است. تشخیص زودرس، درمان موثر و تعدیل برخی از شیوه‌های زندگی باعث می‌شود اکثر افراد مبتلا به لوپوس احساس خوب بودن داشته باشند و به زندگی عادی خود ادامه دهند. تنها یک اقلیت کوچک از این افراد هستند که شرایط این بیماری باعت کاهش کیفیت زندگی آنها می‌شود.

لوپوس و حاملگی

زنان مبتلا به لوپوس باید قبل از بارداری با پزشک خود مشورت کنند. آنها باید از هر گونه خطر بالقوه برای خود و کودک مطلع شوند. این کار برای افراد مبتلا به بمیار لوپوس برای کاهش خطر ابتلای کودک به این بیماری ترجیح داده می‌شود. ابتلا به لوپوس در دروان بارداری معمولا به صورت خفیف است و در سه ماه نخست رخ می‌دهد. 

ابتلا به لوپوس در دروان بارداری معمولا به صورت خفیف است و در سه ماه نخست رخ می‌دهد. در چند هفته اول پس از تولد، مادران جدید ممکن است لوپوس خفیف را تجربه کنند اما این می‌تواند با کورتیکواستروئیدها کنترل شود. مهم است که در مورد گزینه‌های درمانی با پزشک خود مشورت کنید تا اطمینان حاصل کنید که داروهایی که مصرف می کنید بر روی بارداری تاثیری ندارد.

زنان مبتلا به لوپوس مشکل بارداری ندارند زیرا لوپوس معمولا باروری را کاهش نمی‌دهد. با این حال، درصد کمی از زنان مبتلا به لوپوس در معرض خطر ابتلا به لخته شدن خون و سقط جنین هستند.

راهنمایی‌ها برای کمک به مبتلایان به لوپوس برای هدایت به سوی زندگی عادی 

  • قبل از اینکه خودتان را خسته کنید، به رختخواب بروید، زیرا این کار از تغییر برنامه زمانبدی روزانه شما و موقعیت‌های استرسزا جلوگیری می‌کند.
  • برنامه ورزشی منظم و آرام (بدون خستگی) شروع کنید، زیرا این کار سلامت را بهبود می‌بخشد و مانع از ضعیف شدن عضلات می‌شود.
  • قرار گرفتن در معرض تابش خورشید ممکن است موجب سوختگی شود، بنابراین برای جلوگیری از تاثیر اشعه خورشید یک کلاه با لبه‌های پهن، لباس آستین بلند و شلوار بلند بپوشید، و از قرار گرفتن در معرض آفتاب بیش از حد خودداری کنید، و همیشه از کرم ضد آفتاب برای محافظت در مقابل اشعه‌های UVA و UVB استفاده کنید.
  • از تماس با افرادی که به این بیماری مبتلا هستند اجتناب کنید.
  • در مورد لوپوس هر اندازه که می‌توانید برای کنترل و درمان آن، اطلاعات بیشتری کسب کنید.
  • به طور منظم به پزشک خود مراجعه کنید (به خصوص اگر احساس می کنید علائم شما بدتر شده است) و لیستی از نشانه‌های خود و هر گونه سؤالی که ممکن است از پزشک خود داشته باشید، تهیه کنید.
  • همیشه داروهای خود را همانطور که در دستور آن آمده است، مصرف کنید.
  • برای بهزیستی و سلامتی خود سیگار نکشید.

در حال حاضر هیچ دارو برای لوپوس وجود ندارد، اما داروهای موثری وجود دارد که این بیماری را تحت کنترل نگه می‌دارد و اغلب به طور دائم باید مصرف شوند. همانطور که شما رشد می‌کنید، احتمال دارد که بیماری بهبود یا پیشرفت کند.

آیا تا به حال چیزی درباره این بیماری شنیده بودید؟ اگر به این بیماری مبتلا هستید درباره آن به ما بگویید.

منبع allergy

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.