۹ روش برای تنبیه کودک که به اعتماد به نفس او آسیب نمی‌رساند

طبق آمارها، تقریبا تمام والدین معتقدند که در آموزش و تربیت فرزندان‌شان کار درست را انجام می‌دهند. اما در واقع، این کار به این سادگی و راحتی نیست. اکثر اوقات والدین نمی‌توانند احساسات خود را کنترل کنند و فرزندان‌شان را بیش از آنچه که باید تنبیه می‌کنند. این کار، به نوبه خود، پیامدهای منفی برای کودکان دارد؛ با این کار ترس و تفکر قالبى در کودکان ایجاد می‌شود که همه چیز را برای آنها سخت‌تر می‌کند.

ما در این مقاله اعتقاد داریم که هیچ کس تنبیه کودکان را نمی‌پذیرد، اما گاهی اوقات ضروری است. توصیه‌های متخصصین می‌تواند از بروز اشتباهات والدین در رفتار با فرزندان و مقابله با این شرایط کمک کند، بنابراین تصمیم گرفتیم که این توصیه‌ها را با شما به اشتراک بگذاریم. همراه وینوک باشید.

۱- اگر کودکی نیت بدی نداشته باشد، تنبیه نمی‌شود

اغلب اوقات، کودکان قصد آسیب به کسی را ندارند و فقط در پی کشف حقایق هستند. هنگامی که کودکی در تلاش برای یادگیری است، باید حامی آن باشید، حتی اگر اقدامات او منجر به خراب‌کاری شود. این روش برای شرایطی که منجر به اتفاقات و تصادف ناگهانی می‌شود نیز، انجام می‌شود. با فرزند خود همدردی کنید و به او روش برطرف کردن آن مشکل را بگویید.
والدین وقتی کودک خود را برای تصادفات تنبیه می‌کنند، خطر مبتلا شدن فرزندشان به یک فرد بی‌عزم را افزایش می‌دهند. این کودکان می‌توانند کار را تحت فرمان کسی دیگر انجام دهند، زیرا آنها به کار زیر سایه فردی قدرتمندتر از خودشان عادت دارند. اما این کودکان در بزرگ‌سالی قدرت تصمیم‌گیری ندارند و مسئولیت‌پذیر نیز نیستند.

۲- پیشنهاد دادن و دستور دادن دو مقوله مختلف هستند

این حالت‌ها تفکرات قالبی نامیده می‌شود. اغلب والدین فکر می‌کنند که روش‌های سنتی تربیت درست است.

تفکر بزرگ‌سال اینگونه است: “زیرا این درست است” یا “به این دلیل که پدر و مادر من همین کار را انجام دادند.” تفاوت بزرگی میان گفتن، “شاید، نباید بازی کنی؟” و “بازی نکن” وجود دارد.

جمله اول یک پیشنهاد است، و جمله دوم، دستور است. بنابراین، شما فقط باید فرزندان‌تان را زمانی تنبیه کنید که آنها را موظف به انجام یا عدم انجام کاری کرده باشید.
اگر کودکی با حالت عاطفی قوی و محکم به دلیل رفتار خلاف پیشنهاد والدین خود تنبیه شود، مشکلی ندارد. اما اگر کودک حساس باشد، تنبیه می‌تواند باعث آسیب به او شود.

 

هنگامی که کودک حساس رشد می‌کند، از ترس عواقب نپذیرفتن دستورات افرادی که برای آنها احترام قائل است هراس و وحشت دارد، به همین دلیل تمام دستورات این افراد را قبول می‌کند و نه نمی‌تواند بگوید.

۳- تنبیه عاطفی نباید باشد

اگر کودکی مطیع نباشد، بعضی از والدین از کوره در می‌روند و نمی‌توانند فرزندانشان را حتی با وجود دوست داشتن، کنترل کنند. این اتفاق اغلب به سبب انتظارات بسیار زیاد از کودکان بوجود می‌آید. و هنگامی که این انتظارات با واقعیت روبرو می‌شوند، والدین ناراضی می‌شوند. این احساسات باید سرکوب شوند.
اگر کودکی به‌راحتی اثرپذیر باشد، ممکن است در آینده به دلیل همه فریادها، با مشکلاتی مواجه شود. روان‌شناسان می‌گویند که ممکن است آنها به افرادی با موقعیت اجتماعی بالا وابسته شوند.

۴- تنبیه در ملا عام غیر قابل قبول است

تنبیه در ملا عام کودک را خجالت‌زده و عصبانی می‌کند. روانشناسان استفاده از عباراتی رایج مانند “مردم چی میگن” را توصیه نمی‌کنند. به هر حال، تقریبا همان چیزی که هنگام تنبیه در ملا عام اتفاق می‌افتد برای زمانی که بچه را در ملا عام تشویق کنید نیز رخ می‌دهد، با این تفاوت که در این حالت کودک شما مغرور می‌شود.
کودکانی که اغلب در ملا عام تنبیه می‌شوند، همیشه احساس تحقیر می‌کنند و انتظار دارند که وضعیت تکرار شود. در بزرگ‌سالی، آنها به فردی تبدیل می‌شوند که توانایی تصمیم‌گیری به صورت انفرادی را ندارند و همیشه متکی به نظر دیگران هستند.

۵- اگر تهدید به تنبیه کردید، باید تنبیه‌اش کنید

اگر به عنوان یک بزرگ‌سال وعده دادید که کودک خود را تنبیه کنید، باید انجامش دهید. بر اساس روانشناسان کودک، تهدیدی که تنها وعده آن را داده باشید، بدتر از نداشتن هیچ‌گونه تنبیهی است. بچه‌ها به سرعت متوجه می‌شوند که والدین فقط حرف می‌زنند و دیگر به آنها اعتماد نمی‌کنند. سیستم ارزشی آنها  به زودی آسیب می‌بیند؛ آنها نمی‌توانند تفاوت بین خوب و بد را درک کنند زیرا آنها سیستم نظارتی ندارند.
با این حال، اگر پیش‌دستی کردن درباره تنبیه تاثیرگذار باشد، می‌توانید تنبیه را نادیده بگیرید. اما در این مورد، شما باید به کودک توضیح دهید که این همیشگی نیست، و تنها یک مورد استثناء است.

۶- زمانی که نمی‌دانید مقصر کیست، همه را تنبیه می‌کنید!

اگر والدین مطمئن نیستند که کدام فرزند آنها مقصر است، نباید فقط یکی از آنها را تنبیه کنند. در موقعیتی که فرزند شما با یک دوست است، دیگر نباید دیگر فرزندان را مورد انتقاد قرار دهید. اگر او با برادر یا خواهر خود بود و کاری که انجام شده است جدی است و باید برای آن تنبیه شود، پس همه باید تنبیه شوند.
اگر شما این کار را نکنید، فردی که تنبیه می‌شود آسیب خواهد دید و ممکن است در آینده قربانی دیگران شود. دیگر فرزندان دارای عزت نفس بالا و احساس مصونیت کامل خواهند شد که نمی‌تواند تاثیر مثبتی بر زندگی آینده‌شان داشته باشد. البته این تنها زمانی اتفاق می‌افتد که والدین فقط یک کودک تنبیه کنند.

۷- کودکان فقط باید برای کاری که در زمان حال انجام داده‌اند تنبیه شوند و نه برای اشتباهات گذشته

یکی از مهم ترین قوانین مربوط به پرورش کودک، این است: “تنبیه – بخشش – فراموش کردن”. یک کودک که به طور مداوم برای اشتباهات گذشته خود تنبیه می‌شود، نمی‌تواند شخص قوی باشد. آنها از انجام کارهای جدید ترس خواهند داشت و داشتن یک روال همیشگی را ترجیح می‌دهند. همچنین ممکن است برای آنها سخت باشد که از اشتباهات خود درس بگیرند. به جای تجزیه و تحلیل اشتباهات خود، آنها فقط روی آنها متمرکز هستند.
همچنین، اگر پدر و مادر بعد از مدت ها پی به مورد بدی از کودک خود ببرند، روانشناسان در این مورد نیز تنبیه را رد می‌کنند.

کاری که همه والدین باید انجام دهند،ساده است. تنها کاری که باید بکنند صحبت کردن با کودک خود و توضیح این است که او اشتباه کرده‌ است.

۸- تنبیه باید برای سن و علاقه کودک مناسب باشد

سیستم تنبیه باید روشن و متعادل باشد. تنبیه برای نمرات بد و شکستن پنجره نباید یکی باشد. کارهای کوچک – تنبیه‌های کوچک. کارهای  بزرگ – تنبیه‌های جدی.
همچنین، باید سن و نقش کودک در اتفاق را محاسبه کنید. اگر کودک‌تان به رسانه‌های اجتماعی علاقه‌مند است، باید زمان استفاده او را محدود کنید که یک تنبیه خوب است. و اگر کودک شما اهل استفاده از این فضاها نبود،  باید راهی متفاوت برای تنبیه آنها داشته باشید.
کودکی که همواره برای چیزهای مختلف تنبیه می‌شود، نمی‌تواند نظام خوبی از ارزش‌های اخلاقی ایجاد کند، زیرا نمی‌توانند تفاوت بین اهمیت چیزها را بیان کنند.

۹- از کلمات بد یا تهاجمی استفاده نکنید

زمانی که مردم واقعا تحت تاثیر احساسات هستند، این اتفاق می‌افتد. بسیاری از والدین حتی متوجه انجام این کار نمی‌شوند. روانشناسان استفاده از واژگان بدون جانب‌داری را توصیه می‌کنند.
کودکان حساس ممکن است مشکلاتی با عزت نفس پایین داشته باشند. آنها ممکن است زمانی که مادر یا پدرشان از کلمه بدی استفاده می‌کنند را به خاطر بسپارند. این برای دختران جدی‌تر است، پس باید مراقب رفتارتان با آنها باشید.
تربیت و آموزش کودکان بسیار سخت است. ممکن است شما با روش‌های نادرست تنبیه مواجه شده باشید؟ چگونه بچه‌هایتان را تنبیه میکنید؟ در مورد آن به ما بگویید.

منبع brightside
عضویت در خبرنامه وینوک
عضویت در خبرنامه وینوک
در خبرنامه وینوک عضو شوید بهترین مطالب را هر هفته در ایمیل خود بخوانید
میتونید هر لحظه که خواستید عضویت خود را غیر فعال کنید

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.