آیا ترامپ به دنبال جنگ در خاورمیانه خصوصا ایران است؟

این مقاله به قلم Elizabeth Bruenig نویسنده واشنگتن پست نوشته شده است. او از روزهای سختی سخن می گوید که آمریکا درگیر جنگ در خاورمیانه بوده است. او از سختی روزهایی می گوید که مردم جنگ زده با آن مواجه بودند. خواندن نوشته او درباره جنگ و ترامپ خواندنی است. همراه وینوک باشید.

من در طول یک جنگ متولد شدم. ولی ممکن است این را ندانید. آب تمیز، برق و تغذیه به اندازه کافی برای به دنیا آوردن یک دختر بچه هشت پوندی در یکی از شب‌های سرد دسامبر در تگزاس بود. در آن زمان جنگ خلیج فارس در جریان بود. تخریب جایی غیر از آنجایی بود که من به دنیا آمدم.

قبل از رفتن به دبیرستان دو جنگ دیگر آغاز شد؛ یکی از آنها پس از رفتن به کالج به طور رسمی پایان یافت، اما دیگری تا به امروز ادامه دارد. در حالی که من در کالج بودم، آمریکا در لیبی نیز اقدامات نظامی داشت. باز هم، جلوی در خانه‌هایمان در آمریکا جنگش نداشتیم. هیچ جیره بندی وجود نداشت.

اما مشکلات زیادی در آمریکا وجود داشت. به عنوان مثال بحران مالی سال ۲۰۰۸، که به طور مستقیم زندگی بیشتر آمریکایی‌ها را که اکثر آنها از محل جنگ فاصله‌ای زیاد داشتند به خطر انداخت. هر کسی که شاهد این جنگ بود به گونه‌ای صدمه دید.

این جنگ‌های اخیر شاید به دلیل این است که دولتمردان به ریختن خون یکدیگر تمایل دارند؛ شاید به این دلیل است که دلیل و بهانه آنها بهانه‌ای سست است؛ شاید به این دلیل باشد که بیش از نیمی از آمریکایی‌ها احساس می‌کنند که ما در عراق شکست خورده‌ایم. به همین دلیل این جنگ‌های اخیر با هر دلیلی که دارد با تضعیف روحیه مردم آمریکا مصادف شده است.

اعتماد به نهادهای ملی ما به نسبت گذشته کم شده است؛ بنابراین اعتمادی به دولتمان است؟ شاید به این دلیل است که اغلب گفته شده که جنگ برای ساختن دموکراسی ضروری است و به نظر می‌رسد که این سیستم نسل‌های مختلف را طلسم کرده است و دیگر امیدی به دموکراسی ندارند. جنگی در خانه یعنی آمریکا وجود ندارد، اما همگی ما آسیب دیده‌ایم.

ترامپ

دعوت به مبارزه با روسیه

با این وجود، ما خود را در وسط میدان جنگ در سوریه یافتیم. ترامپ رئیس جمهور آمریکا توییت می‌کند: “روسیه عنوان کرده که هر موشکی که به سوریه شلیک شود منحدم می‌کند. روسیه آماده باش، زیرا موشک‌های جدید، زیبا و هوشمند ما شلیک خواهند شد. شما نباید با این آدم‌کش‌هایی که مردم خود را می‌کشند و از آن لذت می‌برند شریک باشید! »در حال حاضر ترامپ خود را با پرتاب موشک متعهد می‌داند تا جامعه بین الملل را وادار به مبارزه با سلاح شیمیایی بکند. 

اما ترامپ خود نیز در گذشته هشدار داده بود که افزایش دخالت در سوریه می‌تواند مقدمه‌ای برای درگیری طولانی‌تر و بیشتر باشد و ما همگی در کاخ سفید قول می‌دهیم که «تمام گزینه‌ها بر روی میز قرار دارند». در عین حال، اخیرا کسانی رییس جمهور را دوره کردند. جان بولتون مشاور ترامپ در امور امنیت ملی می‌گوید حتی با جنگنده‌های قدرتمند نیز دشوار است که بگوییم که چه کسی ضربه می‌زند یا چه کسی برنده خواهد شد و چه کشوری قدرتمندترین ارتش را دارد. با این روش اداره، برنامه‌ها و اقدامات اغلب متفاوت هستند و همیشه در مسیر قابل پیش بینی نیستند. در این مرحله معقول است که به جای ضربه زدن ممکن بودن آن را در نظر بگیریم.

دلایل معمولی برای مقاومت در برابر بمباران هنوز وجود دارد. همه کسانی که از راه دور جنگ‌ها را کنترل می‌کنند که کشور آمریکایی‌ها را بر هم ریخته رها کردند، هنوز هم در پایان تعهد شوربخت آمریکا سرزمین‌های ملت‌هایی را ویران می‌کنند و زمین را در خون آنها و خودی غوطه‌ور کردند.

در این مرحله کاملا مشخص نیست که افزایش مداخله نظامی واقعا زندگی افراد را نجات خواهد داد یا اهداف انسانی را به سرانجام خواهد رساند؛ حتی اگر امکان وقوع یک نوع مداخله نظامی وجود داشته باشد که به آن اهداف دست یابد، سپاردن این نوع مداخله به دولت فعلی دیوانگی است. 

امکان دامن زدن به حمله نظامی به روسیه وجود دارد که موجب تشدید درگیری‌ها می‌شود. و پس از آن هستند انسان‌هایی که دچار بلاتکلیفی می‌شوند. ایالات متحده ورود پناهندگان را ممنوع کرده است و سیاست‌های کشورهای اروپایی در حال حاضر به سوی فاشیسم پیش می‌رود که در برابر هجوم مهاجران عکس العمل نشان خواهد داد، بنابراین تکلیف موج جدیدی از مردم که از خانه‌هایشان به سبب جنگی که پایان ندارند چیست؟

ترامپ

هیچ یک از این موارد نشان نمی‌دهد وحشتی که به مردم سوریه وارد می‌شود جزئی یا قابل قبول است یا اینکه کمک‌های بشردوستانه در آنجا مناسب است؛ فقط برای من روشن نیست که گسترش مداخله نظامی آمریکا شرایط را بهتر می‌کند یا اینکه ما به هیچ وجه در مسیر درست کردن نیستیم.

ترامپ به دنبال جنگ در خاورمیانه است؟

مفهوم اخلاق ارزش تاکید دارد. کاخ سفید ترامپ نه تنها با هرج و مرج دائمی بلکه با چشم‌پوشی‌های دائم این ارزش را توصیف می‌کند. آیا این پوپولیسم دست راستی، سیاست محافظه کاری حرفه‌ای، ملی گرایی شدید و یا چیز دیگری است؟ هر انسانی منتظر است تا روزی را ببیند که رژیم‌ها به اقدام نظامی فکر نکنند. 

علاوه بر این، مبارزات ترامپ و ریاست جمهوری او هر دو بر روی لاقیدی سرخوشانه او نسبت به خشونت گریزی مردم، مهاجران از نیم‌کره جنوبی جهان و یا پناهندگان از خاور میانه تکیه دارد.

در کجای جهان دولتمردان می‌توانند تنها به دنبال محقق شدن منافع خودشان باشند؟ آیا واقعا ممکن است دولت به سرعت از حمایت از افراد بیگناه و درمانده از جنگ روی برگرداند که این کار تنها تلاش اخلاقی برای هر نوع جنگ و تنها راه عملی برای انجام دادن است؟ من شک دارم و  نگرانم.

ممانعت محتاطانه سخت‌تر از اقدام خودجوش است؛ شک و تردید به توانایی‌های اخلاقی خود سخت‌تر از نادیده گرفتن اهمیت موضوع است. این به این معنی است که به کار گرفتن حداقل تجهیزات برای اجرای دقیق اقدامات در سطح بین‌الملل دولت‌ها، به هر حال ممکن است احتمال تلاش را صرف‌نظر از هزینه جانی بیشتر کند.

به نظر شما در این وضعیت و شرایط موجود آیا ترامپ به دنبال جنگ است؟ آیا آمدن ناو هواپیمابر آبراهام لینکولن نشانه‌ای از وقوع جنگ در خاورمیانه است؟ با مقایسه نظامی دو کشور ایران و آمریکا به نظر شما اگر روزی جنگی بین این دو کشور رخ دهد برنده چه کشوری خواهد بود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.

منبع: washingtonpost


مقالات بیشتر: 

قدرتمندترین ارتش‌های جهان

۱۰ کشوری که حمله نظامی به آنها غیر ممکن است

۱۰ کشور خطرناک برای سفر

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.