همه چیز درباره زندان Eastern State وحشتناک‌ترین زندان متروکه آمریکا

زندان عظیم ایالت شرقی در بالای فیلادلفیا مانند یک قلعه شوم است. زمانی که با این زندان متروکه روبه‌رو شوید از جا خواهید خورد. امروز این زندان در ایالت شرقی متروک افتاده است اما علاقمندان می‌توانند از داخل آن با دادن هزینه‌ای دیدن کنند. 

امروز در وینوک فرانک اولیتو ما را همراه خود به توری داخل زندان Eastern State می‌برد تا این زندان مخوف را به ما نشان دهد. فرانک اولیتو: بعد از اینکه سرانجام سراغ گشت و گذار در زندان رفتم و سه ساعت را در داخل دیوارهای آن گذراندم، از وحشت یخ زده بودم. این همان چیزی است که در درون زندان متروکه Eastern State انتظار می‌رود.

با حالی از ترس قدم به زندان Eastern State گذاشتم، که از دیدن ابعاد و معماری آن وحشت کرده بودم

زندان Eastern State

ساختمان بلند و شوم در ۹٫۸ هکتار از زمین در محله Fairmount فیلادلفیا واقع شده است.

وقتی این زندان در سال ۱۸۲۹ ساخته شد، در حومه فیلادلفیا بود. اما شهر در اطراف دیوارهای زندان گسترش یافت، بنابراین اکنون مانند وصله‌ای ناجور در شهر قرار دارد

زندان Eastern State

محل قرار گرفتن این زندان عجیب و غریب بود. سراسر خیابان را کافه‌ها و رستوران‌ها پر کرده بود و این زندان قرن نوزدهم آن وسط مانند یک قلعه بود.

معماری شبیه دژ این زندان برای ترساندن و دور نگه داشتن مردم از زندان و نگه داشتن زندانیان در پشت دیوارهای آن بود. در واقع برج‌ها و پنجره‌های موجود در قسمت بیرونی کاربردی نیستند و همه برای نمایش هستند

زندان Eastern State

زمانی که فهمیدم که در آن طرف دیوار، پنجره‌ها وجود خارجی ندارند و برج‌ها هیچ ورودی ندارند، تعجب کردم. کل نمای خارجی فقط نما بود و هیج کاربردی نداشت.

هنگامی که از لابی اصلی عبور کردم، نقشه‌ای از کل زندان دریافت کردم و از لایه‌های پیچیده داخلی زندان مطلع شدم

زندان Eastern State

نمای بیرونی قلعه، ساختار شعاعی داخل زندان را پنهان می‌کند. در مرکز زندان، یک اتاق دایره‌ای قرار دارد. در خارج از اتاق دایره‌ای، چندین راهرو وجود دارد که بلوک سلول‌های انفرادی را نشان می‌دهد. این زندان به شکلی شبیه چرخ ساخته شده بود که هر یک از سلول‌ها یک پره از چرخ را نشان می‌داد.
هنگامی که این زندان برای اولین بار در دهه ۱۸۰۰ افتتاح شد، فقط هفت سلول انفرادی داشت. با افزایش ظرفیت زندان هشت سلول دیگر به آن اضافه شد.

زندانیان از طریق این راهرو وارد زندان می‌شدند تا مرحله ورود را طی کنند

زندان Eastern State

قبل از گرفتن عکس و اثر انگشت از متهم، زندانیان صرفاً بر اساس خصوصیات شناسایی می‌شدند. در اوایل در زندان، اتاق‌هایی که در پایین این سالن قرار داشتند، جایی بود که نگهبانان از ظاهر جسمی و رفتار هر زندانی جدید یادداشت برمی‌داشتند تا بعداً وی را از طریق آنها شناسایی کنند.
زندانی اول با این توصیف داخل زندان شده استبود”چارلز ویلیامز، زندانی شماره یک. دزد، دارای پوست تیره. پنج فوت و هفت اینچ قد، با اندازه پا یازده اینچ، زخم روی بینی، زخم روی ران، دهان پهن، چشم‌های سیاه. کشاورز تاجران، دارای توانایی خواندن، سرقت شامل یک ساعت بیست دلاری، یک مهر طلای سه دلاری، یک کلید طلا و محکوم به دو سال حبس شده است. مامور تحویل ساموئل آر. وود ، سرپرست ارشد، زندان‌ دولتی Eastern State … “
وقتی دوره محکومیت زندانیان به اتمام می‌رسید، برای دومین بار از این راهرو عبور می‌کردند تا دوباره به دنیای خارج از زندان بروند.
امروزه، راهرو ورودی با پوسه پوسه شدن رنگ از دیوارها ویران شده است.

در انتهای راهرو یک اتاق باز با سقف طاقی است

زندان Eastern State

در این فضا، طرح‌های استادانه جان هاویلند معماری که کل زندان را طراحی کرده است، به کار رفته است.

در مرکز زندان این اتاق است که به منظور مشاهده نمایی از هر بلوک سلولی طراحی شده است

زندان Eastern State

اگر یک نگهبان در مرکز اتاق می‌ایستاد و در حدود ۳۶۰ درجه می‌چرخید، می‌توانست هر بلوک سلول‌ها را ببیند. امروز اتاق برای تورها مرمت شده است.

با قدم زدن در بلوک سلول‌ها، بلافاصله به دوران ۱۸۰۰ رفتم

زندان Eastern State

در سال ۱۷۸۷، برخی فکر می‌کردند که مجرمان قربانی محیط زندگی خود شده‌اند و تنها راه جلوگیری از اقدامات جنایی آنها انداختن آنها در سلول انفرادی بود.
انجمن فیلادلفیا برای کاهش پستی زندان‌های عمومی “خانه توبه” یا سلولی که در آن زندانیان هیچگاه از سلول خود بیرون نمی‌رفتند، را شکل داد. هدف این بود که تأملات درونی را تشدید کنند و از پشیمانی یا توبه از اقدامات زندانیان اطمینان حاصل کنند. زندان Eastern State اولین زندان در جهان بود که این کار را انجام داد.

درهایی که امروز در بلوک سلول‌ها دیده می‌شوند، در حقیقت دیرتر نصب شده اند. هنگامی که زندان برای اولین بار باز شد، این درها در واقع فقط دهانه‌های کوچکی برای رد کردن غذا داشتند تا زندانی بتواند انفرادی بودن را حس کند

زندان Eastern State

در حقیقت ، زندانیان در سلول‌های خود می‌خوابیدند، می‌خوردند و به دستشویی می‌رفتند.

در طول مدت ۲۳ ساعت در روز، زندانیان تنها نوری که می‌دیدند از یک پنجره کوچک در سقف عبور می‌کرد

زندان Eastern State

این زندان بخاطر سقف طاقی شکلش شناخته می‌شد که مانند کلیسا بود. پنجره کوچک سقفی به معنای آسمان‌ها بود، اما، در حقیقت، این تنها روزنه ارتباط زندانیان با جهان خارج بود.

زندانیان می‌توانستند به مدت یک ساعت هر روز در پشت سلول خود در محیطی با سقف باز و فضای بسته راه بروند

فضای بیرون یک چهاردیواری محدود و دارای دیوارهای بلند بود. حتی در بیرون از سلول و در این محیط، زندانیان با یکدیگر در تماس نبودند.

بیشتر زندانیان تا زمان اتمام حکم خود با شخص دیگری به غیر از نگهبانان در ارتباط نبودند

به جای استفاده از مجازات‌های بدنی برای زندانیان مانند سیستم‌ سایر زندان‌ها، این زندان انسانی‌تر بود و زندانیان را ترغیب می‌کرد که در سکوت به رفتارهای خود بیاندیشند.
اما از بعضی جهات، سیستم جدید حتی بیشتر به زندانیان آسیب می‌رساند. از آنجا که حکم برخی از زندانیان چندین سال به طول می‌انجامید، بسیاری از زندانیان دچار مشکلات روحی شدند و برخی حتی از نظر روحی مجنون اعلام شدند.

این سیستم از انزوا به عنوان یک روش اصلاح به سیستم پنسیلوانیا معروف شد

این سیستم انزوا پس از مشهور شدن، در سراسر جهان اجرا شد.

وارد یکی از سلول‌های زندان شدم و فوراً احساس کردم که دیوارها در حال خفه کردن من هستند. نمی‌توانستم تصور کنم ۲۳ ساعت در روز را در این مکان سپری کنم

مردم آرام آرام فهمیدند که سیستم پنسیلوانیا در قرار دادن زندانیان در سلول‌های انفرادی برای هر شرایط انسانی غیرقابل تحمل است.
چارلز دیکنز در سال ۱۸۴۲ از زندان بازدید کرد و گفت: “این سیستم انفرادی سفت و سخت، سخت و ناامیدکننده است، و من معتقدم که این امر، اثرات بی رحمانه و اشتباه می‌گذارد.”

در سال ۱۹۱۳، سیستم پنسیلوانیا رها شد و شیوه‌ انزوا پایان یافت

این زندان شروع به قرار دادنن دو زندانی بر روی تخت های جداگانه در هر سلول زندان کرد که بتوانند با یکدیگر تعامل داشته باشند.

با گذشت سال‌ها، زندگی زندانیان بر اجتماعی شدن تأکید داشت. به عنوان مثال، زندانیان از سال ۱۹۲۴ در سالن‌های ناهار خوری همراه هم غذا می‌خوردند

سالن غذاخوری در بلوک سلول‌ شماره پنج قرار دارد.

زندانیان حتی اجازه داشتند که در آرایشگاه‌ها، که تقریباً در هر بلوک سلول قرار داشت، بروند. امروزه آن اتاق‌ها خالی است

در حالی که زندانیان معمولاً موهای یکدیگر را کوتاه می‌کردند، بعضی اوقات حتی این کار را روی نگهبانان نیز انجام می‌دادند. در حقیقت، نگهبانان اغلب خانواده‌های خود را به زندان می‌آوردند تا موهای آنها را نیز کوتاه کنند.

در این محل کنیسه نیز وجود داشت که زندانیان می‌توانستند با هم کیشان خود برای دعا جمع شوند

کنیسه امروز به ظاهر اصلی خود بازسازی شده است.

اما خشونت همچنین بخشی از روز در زندان می‌توانست باشد. بعضی اوقات دعوا، آشوب و حتی کشتار صورت می‌گرفت

نگهبانان از این آینه‌ها برای دیدن راهروهای پایین برای اطمینان از رفتار هر زندانی استفاده می‌کردند.

با افزایش تعداد زندانیان طی سال‌ها، کنترل زندانیان به طور فزاینده‌ای دشوار شد

وقتی زندان افتتاح شد، ۲۵۰ زندانی در آنجا زندانی بود. از سال ۱۹۳۰، تعداد به ۱،۸۰۰ رسید که در زندان Eastern State حضور داشتند.
امروز با ایستادن در راهروهای متروکه، تصور بیش از ۱۰۰۰ نفر در این زندان دشوار است.

برای اسکان جمعیت رو به رشد زندانیان، تعداد سلول‌های بیشتری در زندان ساخته شد

سرانجام، این زندان از هفت بلوک به ۱۵ بلوک سلول گسترش یافت.

در کل، زندان Eastern State در طول زمان فعالیت خود ۸۰،۰۰۰ زندانی را در خود نگه داشت و برخی از این زندانیان مشهور بودند

چهارچوب‌های تختخواب‌های خالی هنوز هم در بیشتر سلول‌های زندان وجود دارد، اما امروز برخلاف روشی که در زمان بودن زندانیان در زندان در آنجا حکمفرما بود، درها باز بودند.

آل کاپون یکی از مشهورترین زندانیانی بود که در زندان به سر می‌برد

از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۰، آل کاپون گانگستر شیکاگو هشت ماه در زندان Eastern State به دلیل پنهان کردن سلاح زندانی بود. سلول وی به نام “خیابان پارک” لقب گرفت زیرا از تجملات بیشتری نسبت به سایر زندانیان برخوردار بود.
“تمام اتاق از نور چراغ میزی که روی یک میز صیقلی شده قرار داشت، پر شده بود… بر روی دیوارهای اتاق زندان، نقاشی‌های زیبا آویزان بود، و نوایی از موسیقی والتز توسط رادیویی ساطع می‌شد. 
امروزه، بازسازی سلول زندان به نظر همانطور است که هنگام محکومیت آل کاپون در آنجا بوده است. با نگاه به سلول، احساس کردم که در زمان سفر کردم و این وهم‌اور بود گویی که من فقط با یکی از بدنام‌ترین جنایتکاران آمریکا شانه به شانه ایستاده‌ام.

در حالی که سلول آل کاپون مرمت شده است، بقیه زندان به طرز فجیعی در حال خراب شدن است

برخی از قسمت‌های زندان به شکل بدی است، مانند بلوک سلول ۱۲ که اجازه ورود به آن را نداشتم.

از سقف‌های ریخته شده…

راهروهای هر بلوک سلول از نور خورشید که از طریق پنجره‌های خراب شده و سوراخ‌های موجود در سقف روشن شدهاند.

… تا مبلمان شکسته، احساس می‌شود کل زندان پر رفت و آمد است البته نه توسط ارواح، بلکه با گذشته تاریک آن

تختخواب‌های شکسته، صندلی‌ها، میزها، کابینت‌ها و توالت فرنگی در سراسر زندان ریخت و پاش شده بودند که گویی هر زندانی یک تکه از خود را در اینجا رها کرده است.

با پایان یافتن تور من به زندان Eastern State، احساس خفگی کردم

در حالی که این ساختمان در سال ۱۹۷۱ بسته شده است، اما زندان Eastern State امروز به عنوان یک بنای یادبود از سیستم زندان‌های آمریکا وجود دارد. گرچه من در تور خود هیچ گونه روحی در زندان ندید، یا حس نکردم، اما درباره نحوه برخورد با زندانیان در آن زمان و سیستم زندان‌ها که امروز وجو دارد بسیار فکر کردم.

درباره نوع برخورد زندان Eastern State آمریکا شنیدید. درباره این زندان و مکان های مخوف دنیا و نوع برخورد آنها با زندانیان چه نظری دارید. نظر خود را با ما به اشتراک بگذارید.

منبع insider
عضویت در خبرنامه وینوک
عضویت در خبرنامه وینوک
در خبرنامه وینوک عضو شوید بهترین مطالب را هر هفته در ایمیل خود بخوانید
میتونید هر لحظه که خواستید عضویت خود را غیر فعال کنید

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.