هیجان­ انگیز و ناگوار؛ فیلم “انگل” (Parasite) یکی از بهترین فیلم­‌های سال است

دو خانواده­‌ی بسیار متفاوت در فیلم هیجان انگیز و استادانه­‌ی بونگ جون هو (Bong Joon Ho) به هم برمی­‌خورند، که این فیلم نماینده­‌ی کره جنوبی در جشنواره‌­ی اسکار امسال بود.

اولین چیزی که در انگل بونگ جون هو، یک فیلم هیجان انگیز دارای زیرکی و بار احساسی خارق العاده، می­‌بینید، یک پنجره در بالای یک آپارتمان کوچک زیرزمینی می­‌باشد. خانواده چهار نفره و سرسخت کیم، از این مکان تنگ و بلند به یک خیابان کثیف در سئول که پر از کیسه­‌های زباله و سیم‌­های برق می­باشد، می­‌نگرند؛ منظره‌­ای زشت که توسط یک فرد مست که اغلب می‌­آید تا همانجا خودش را خالی کند، بدتر نیز می­‌شود. در زمانی نه چندان دورتر، خانواده کیم در مقابل یک پنجره­‌ی خیلی بزرگ‌­تر، به بزرگی و زیبایی یک صفحه­‌ی سینما، در یک خانه‌­ی بسیار بزرگ که دارای باغچه­‌ای روشن و جذاب می­‌باشد، خواهند ایستاد. این منظره فقط یک منظره‌­ی متفاوت نیست؛ یک دنیای متفاوت است.

از همان ابتدای این فیلم زیرکانه و جذاب، که اخیرا اولین فیلم کره‌­ای شد که جایزه‌­ی مشهور بهترین فیلم (Palme d’Or) را در جشنواره‌­ی کن از آن خود می‌­کند، تمام جزئیات زندگی سخت خانواده‌­ی کیم مشهود می‌­باشد. در یکی از سکانس­‌های اولیه فیلم، کی ووی (Ki-woo) (که چویی وو شیک نقش او را ایفا می‌­کند) فارغ التحصیل شده از دبیرستان و خواهرش، کی جونگ (Ki-jung) (با بازی پارک سو دام)، در حالی که در دستشویی تنگشان، موبایل‌هایشان را در بالاترین نقطه ممکن نگه داشته‌اند، به دنبال سیگنالی برای وای‌فای مجانی هستند. شما می‌توانید درهم ریختگی آپارتمانشان را همراه با لباس‌­های کهنه، کاشی‌­های کپک گرفته و حشرات در حال پرواز ببینید. خواهید داد که خانواده‌­ی کیم جعبه‌­های پیتزا را برای یک رستوران در نزدیکی خود جمع‌­آوری می­‌کنند، که تنها کاری است که اخیرا توانسته‌­اند برای خود پیدا کنند.

اما شما متوجه ارتباط نزدیک بین برادر و خواهر، و هم­چنین رابطه‌­ی دوستانه‌­ی آن­ها با پدر پرهیاهویشان، کی تک (ki-taek) (با بازی سونگ کانگ هو)، و مادر زیرکشان، چونگ سوک (chung-sook) (با بازی چانگ های جین) خواهید شد. زندگی کردن آن­ها با یکدیگر در یک خانه‌­ی کوچک باعث پرورش صمیمیت و خودکفا بودن در آن­ها شده است.

بونگ هرگز شخصی نبوده که از فقر شخصیت­‌های خود تجلیل کند یا آن­ را عاشقانه جلوه دهد، اما با توجه‌ی خارق العاده، به صورت اساسی به موضوع فقر می­‌پردازد. “انگل” که دارای نگاهی خشن و غیر عاطفی نسبت به این­که مردم چه کارهایی می‌­کنند تا زنده بمانند، در ابتدا مانند دوقلویی شرور برای فیلم “دزدها” (Shoplifters)، فیلم درام و دوست داشتنی هیروکازو کوردا درباره‌­ی یک خانواده‌­ی دله دزد (که اتفاقا جایزه‌­ی بهترین فیلم را سال قبل برنده شد)، می‌­ماند.

اما این فیلم، کمی پس از این­که کی وو شغلی به عنوان یک معلم خانگی زبان انگلیسی با کمک یکی از دوستان دانشگاه خود (با بازی پارک سئو جون) پیدا می‌­کند، به سرعت سبک غیر قابل پیش­‌بینی بودن خود را رو می‌­کند. شاگرد او یک دختر نوجوان از طبقه‌­ی بالای اجتماعی به نام پارک دا های (با بازی جانگ زیسو) بوده، و کلاس‌­های آن­ها در یک قلعه­‌ی مدرن محصور که به آن خانه می‌­گوید، برگزار می‌­شوند. زمانی که مستخدم با ابهت خانواده، مون گوانگ (با بازی لی جونگ اون)، از کی وو می‌­خواهد که داخل بیاید، او به سختی موفق می‌­شود که ترس خود را پنهان کند. این خانه که قبلا توسط یک معمار معروف طراحی و استفاده می‌­شده، یک شاهکار از پورنوگرافی مسکونی می‌­باشد که دیوارهایی بی رنگ، کف مرمری و فضایی دخمه مانند و وسیع دارد.

اما این فیلم هم­چنین پر از رمز و راز، و گویای جزئیاتی می­‌باشد که بونگ، یک داستان­گوی فوق‌­العاده و یک استاد در کارگردانی، با ظرافت و به اندازه آن­ها را بیان می‌­کند. (فیلم برداری این فیلم توسط هنگ کیونگ پیو انجام شده است).

او توجه شما را به تیرهای اسباب‌­بازی که توسط برادر کوچک­‌تر دا های، دا سونگ (با بازی جونگ هیون جون)، پرتاب می­‌شود، و هم­چنین یک مقاله در مجله راجع به پدر میلیونرشان، دونگ ایک (با بازی لی سون کیون)، که یک غول در دنیای تکنولوژی می‌­باشد، جلب می‌­کند. اما هیچ­کس به اندازه‌­ی همسر دونگ ایک، یون کیو (با بازی چو یو جونگ)، تصویر مجلل این خانواده را به نمایش نمی‌­گذارد، چه زمانی که از روی بی‌کاری دست روی سر یکی از سه سگ خانواده می­‌کشد، چه زمانی که خود را برای سخنرانی روزانه‌­ی خود با لهجه‌­ی انگلیسی آماده می‌­کند.

فیلم انگل

ثروت زیاد یون کیو باعث مخفی کردن شخصیت خام و مضطرب قشر او م‌ی­شود، و بازی چو به خوبی نشان می‌دهد که افراد ثروتمند چه قدر می‌­توانند پشت سیستم‌­های امنیتی و پیشرفته‌­ی خود، ساده لوح و آسیب پذیر باشند. زمانی که یون کیو باور می‌­کند که پسر بازیگوشش نیاز به یک مربی هنر دارد، کی وو به سرعت فکری به سرش می­‌زند و یک آشنای دور خود را برای این کار معرفی می‌­کند، و طی چند روز موفق می­‌شود تا خواهر خود را برای این شغل وارد خانه کند. کی جونگ که بهترین کلاهبردار بین اعضای خانواده خود می­‌باشد، با رفتاری حرفه­‌ای و خونسردانه و ادبیاتی روانشناسانه و نامفهوم وارد خانه می‌­شود. (او بعدا به خانواده‌­ی خود می­‌گوید که این­ها را از گوگل یاد گرفته است).

خانواد‌‌ه‌­ی کیم از افزایش سریع درآمدشان لذت می‌­برند، اما زیاده خواهیشان، و جنبه‌­ی دراماتیک فیلم، بیشتر می‌شود. من نمی‌­خواهم که سورپرایزهایی پیچیده و خیره کننده­ای را که در “انگل” مشاهده خواهید کرد را برایتان بگویم، اما باید بگویم که این فیلم درباره­‌ی دو خانواده از طبقات اجتماعی کاملا متفاوت می­‌باشد. مشخص است که این تعریف، هیچ چیزی راجع به مهارت بونگ در تغییر دادن سبک و ژانر، یا ظرافت هیچکاک-مانند او و دیگر فیلمانه‌­نویس این فیلم، هان جین وون، که در داستان نویسی این فیلم به کار برده‌­اند، را مطرح نمی­‌کند. آن­ها با الگو گرفتن از فیلم‌­هایی کلاسیک با موضوع کلاهبرداری خانوادگی مثل “خدمتکار خانه” اثر کیم کی یونگ (۱۹۶۰) و “خدمتگزار” اثر جوزف لوسی (۱۹۶۳)، این درام خانوادگی را تبدیل به فیلمی طنز، معمایی، هیجان انگیز و تراژدی می‌­کنند.

تقریبا یک ساعت اول “انگل” به آسانی خیره کننده‌ترین فیلم راجع به لذت‌­های کلاهبرداری است که در چند سال اخیر دیده‌­ام. این یک ساعت، یک فیلم فریبکارانه­ و هیجان انگیز عادی است که هیچ چیز پیش پا افتاده­‌ای در آن، مثل یک تکه میوه یا نقاشی یک بچه، خیلی با اهمیت نیست که مورد توجه قرار گیرد. بونگ، که در عین خود بی خودی دوربین خود را تحت کنترل دارد، تمام این قطعات را کنار هم قرار داده و با سرزندگی به هدایت اثر خود می­‌پردازد. اما با این وجود که او ما را فریب می­‌دهد تا حس شرورانه‌­ی همدستی با خانواده‌­ی کیم را داشته باشیم، هم­چنین عنوان می‌­کند که، آن­ها تنها شخصیت­‌های فیلم نیستند که دارند چیزی را قایم می­‌کنند.

در حالی که داستان درگیری بین طبقات پخش می­‌شود، ممکن است این سوال برای شما پیش بیاید که چرا اسم فیلم انگل است. در ابتدا ممکن است به نظر بیاید که خانواده­‌ی فریب­کار کیم انگل‌­های داستان باشند، که به اندازه­‌ای به هم متکی هستند که بیشتر به شکل اعضای یک گروه متحد به نظر می‌­آیند تا این­که افرادی مستقل باشند. (نگاه کنید که چگونه در گوشه و اطراف با هم، مانند حشراتی موذی و چهارپا، مخفی می‌­شوند؛ یا شاید فقط افرادی هستند که به سقف‌­های کوتاه عادت کرد‌ه‌­اند). اما سپس، عنوان فیلم بیشتر با خانواده‌­ی پارک صدق می‌کند، که زندگی پرتجمل و شیک‌شان بیشتر نشانگر یک انگل اخلاقی و مالی واقعی در یک جامعه‌­ی سنگدل و سرمایه‌­گرا می­‌باشد.

فیلم انگل

با این حال بازهم بونگ به یک هدف ساده بسنده نمی‌­کند. او لایه‌­های مختلف امتیازات طبقاتی را کنار می‌­زند تا غم عمیق و ستم پدرسالانه در خانه‌­ی خانواده­‌ی پارک را نشان دهد، که در آن یون کیو در ترس از همسرش زندگی می­‌کند و از روی غریزه به نیازهای پسر خود بیشتر از نیازهای دختر خود اهمیت می‌­دهد. خانواده­‌ی کیم در مقایسه­‌ی با آن­ها یک نمونه از کارآمد بودن و مساوات طلبی در جامعه می‌­باشند، و در حالی که ممکن است به خوشبختی کارفرمایان‌شان غبطه بخورند، هیچ شکی وجود ندارد که آن­ها خانواده­‌ای متحدتر، پایدارتر و با محبت‌­تر هستند.

بونگ هیچ­گاه به ایجاد قهرمان­‌ها یا شخصیت­‌های منفی بدون پیچیدگی نپرداخته است: به شخصیت عجیب غریب و دوست داشتنی که تیلدا سویینتون در “برف شکن” و “اوکجا”، دو فیلم هیجان انگیز و زیست محیطی ساخته‌­ی این کارگردان که دارای سبک دیستوپین (خوش نمائی ناخوش) هستند، به نمایش می­‌گذارد فکر کنید. او همیشه علاقه به ترکیب سبک­‌ها و ژانرها، و هم­چنین مباحث آزادی­‌خواهانه داشته است، که این­ها را در فیلم بسیار زیبای خود در سال ۲۰۰۶ به نام “صاحب خانه” که سبکی هیولایی دارد نیز به کار برده است. “صاحب خانه” و “انگل” که به صورت هوشمندانه عناوینی مربوط به هم، و ستاره‌­ای مشترک (سونگ، یکی از بهترین بازیگران کره) دارند، مانند دو قطعه هستند که به صورت طبیعی همراه یکدیگر می‌­باشند، تا زمانی که به آخرین سکانس‌­های آنها می­‌رسیم: در دل این دو داستان، هر دو فیلم راجع به خانواده­‌هایی رنج دیده هستند که هر کاری که باعث می‌­شود در این دنیای سرد و بی تفاوت دوام بیاورند را انجام می‌دهند.

چیزی که باعث تمایز انگل، حتی بین آثار خود بونگ، می­‌شود نظم آن می­‌باشد: این فیلم فشرده‌­تر و دارای ساخت دقیق­‌تری در مقایسه با برف شکن و اوکجا می­‌باشد، و بدون آن­که خسته کننده یا بی احساس باشد جلو می­‌رود. این موضوع تا میزان زیادی به بازیگران فوق‌­العاده­‌ی فیلم، به ویژه پارک سو دام، چویی یئو جونگ و لی جونگ یون حیرت آور بر می‌­گردد، که نقش سه زن با سه نوع متفاوت از درماندگی را بازی می‌­کنند. اما این موضوع همچنین به خاطر فیلم­ساز آن است که درک با ظرافت و دقیقی از ستمگری دنیا و انسانیت دارد. انگل با خوشحالی شروع می­‌شود و با تباهی پایان می‌­یابد، اما نکته مثبت و اصلی فیلم این است که در هر لحظه زنده است و نفس می­‌کشد، حتی زمانی که ممکن است نفس شما در سینه حبس شده باشد.


مقالات بیشتر:

جوکر فیلمی که فانتزی وسوسه انگیز به نمایش می‌گذارد

تاریخچه­‌ی کامل جوکر

معرفی انیمیشن کوتاه Bao برنده اسکار بهترین انیمیشن کوتاه ۲۰۱۹

۱۴ حقیقت درباره انیمیشن شیر شاه

منبع sandiegouniontribune
عضویت در خبرنامه وینوک
عضویت در خبرنامه وینوک
در خبرنامه وینوک عضو شوید بهترین مطالب را هر هفته در ایمیل خود بخوانید
می‌تونید هر لحظه که خواستید عضویت خود را غیر فعال کنید

ارسال نظر

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.