فیلم جدید رامبد جوان برخلاف آثار کمدی قبلی اش که در میانشان « ورود آقایان ممنوع » موفق ترین کار محسوب می شود، فضایی معماگونه و گاهاً سورئال دارد بطوریکه می بایست انتظار هر اتفاق عجیبی را در قصه داشت. در ادامه به نقد و بررسی فیلم نگار می پردازیم؛ همراه وینوک باشید.


 

 داستان فیلم:

نقد و بررسی فیلم نگار
نقد و بررسی فیلم نگار

داستان فیلم از آن جا آغاز می شود که پدر نگار (با بازی شجاع نوری) به ظاهرخودکشی کرده و نگار (با بازی نگار جواهریان) در جریان نقد کردن چک پدرش با شریک او (مانی حقیقی) درگیر می شود و در ادامه به دنبال کشف جوابی برای معمای مرگ پدر می رود. نگار که رابطه‌ی عاطفی قوی با پدر خود داشته است، هیچ‌گاه خودکشی او را باور نمی‌کند و با این فرضیه به دنبال قاتل پدر می‌گردد.

 

فضای فیلم میانِ خیال و واقعیت در تعلیق است و نگار در خیال پرسه می زند، گاهی نگار و پدرش دو روح می شوند در یک جسم و این نشانی از واقعیت و بحرانی ست که فرامرز ولیان (شریک پدرش) در آن قرار داشته. این آغاز مسیر داستان است و شروع فیلمی در فضای سیال ذهن و رخداد های غیرخطی که با یک هدف منسجم مسیر درستی را طی می کند. مسیری که نگار نقش اساسی در آن دارد و قصه با چارچوب های مشخص نگار را وارد مخمصه یی راز آلود می کند.

  

نقد و بررسی فیلم نگار
نقد و بررسی فیلم نگار

 

فیلم نگار برای ساختاری که برایش در نظر گرفته شده گاهاً به آثار مشهوری نظیر « بزرگراه گمشده » دیوید لینچ نیز گریزی می زند تا با الگوبرداری از آثار موفق و مشهور این سبک، بتواند جای پای خود را در این سینما مستحکم سازد. اما مشکل اینجاست که فرمی که رامبد جوان برای روایت قصه اش در نظر گرفته، حفره های کوچک و بزرگ فراوانی دارد و کارگردان سعی دارد با تقطیع پلان‌ها و کارگردانی پرتحرکش که اصلا هم بد نیست، حفره‌های فیلم‌نامه پوشانده شود. مثلا اینکه نگار چطور به رمز گاوصندوق دست یافت؟ چطور «آتیلا پسیانی» این‌قدر راحت تسلیم نگار شد؟ نگار چگونه فروشنده اسلحه را پیدا کرد؟ نگار چطور با هدردادن تنها یک خشاب گلوله، تیراندازی را آموخت؟ و مهم‌ترین سوال اینکه نگار چگونه تصمیم به قتل گرفت؟ رسیدن به نقطه‌ای که شخصیت تن به آدم‌کشی می دهد را نمی‌توان سرسری گرفت و پلان‌هایی روان‌کاوانه را می‌طلبد. هرچند از کاراکترهای ماشینی نباید انتظار زیادی هم داشت. کاراکترهای دیگر هم تقریبا قابل حذف هستند. مثلا کارکرد نقش مادر در فیلم چیست؟ هیچ. نقش‌های فرعی فقط برای کش‌آمدن فیلم به وجود آمده است.

  

نگار یک فیلم معمولی نیست ، نگار فارغ از الگوها و پیش فرض های پیش بینی شده  در شکلی جدید به تصویر درآمده است، نگار نمی خواهد مثل فیلم های دیگر از نقطه ی Aبه B برسد نگار با بستر سازی مناسب در قالبی خاص داستان گویی می کند، این فضاسازی ها و ترکیب های رخدادی ذهنی نگار است که به فیلم شکل می دهد رفت و آمدهای ذهنی نگار درهم پیچیده شدن ذهن نگار و پدرش نشانه یی از قصه یی مدرن است که البته به مدرن یا لحنِ روشنفکرانه  نمی رسد به طور مثال نگار را مقایسه کنید با اژدها وارد می شود! همانطور که گفته شد نگار تنها در فرم خلاصه نمی شود زیرا که این فیلم از زمان نوشتن فیلمنامه با همین اصول نوشته شده و نویسنده سعی کرده فیلمنامه ی نگار را بر اساس چیدمان ذهنی به نگارش درآورد از همین جهت نگار مانند اژدها وارد می شود پُزِ روشنفکری نمی دهد و جوان از فرم استفاده ی بصری کرده است تا بتواند به محتوایش بپردازد 

 

جلوه های ویژه:  

استفاده از جلوه های ویژه در  فیلم کارکرد مناسبی دارد و بر خلاف معمول در سینمای ایران، مخاطب را از فیلم دل‌زده نمی کند. تبدیل روز به شب همراه با باز و بسته کردن در ماشین، توهم حرکت در خودرو و حضور مادر نگار کنار ماشین از جمله این اتفاقات بود که فضای فانتزی جذابی را به فیلم افزوده است. البته استفاده از این فضاها در بعضی صححنه‌ها چندان مناسب نیست. از این جمله می توان به صحنه حضور نگار و بهتاش در دشتی پوشیده از برف اشاره کرد. هر چند این صحنه نشان دهنده تقابل میان این شخصیت هاست اما ارتباط مطلوبی میان سکانس قبل و بعد از آن برقرار نمی کند.

 

 این مقاله را از دست ندهید: حقایقی جالب درباره تام و جری

  

نگارجواهریان..

 

نقد و بررسی فیلم نگار
نقد و بررسی فیلم نگار

از نکات مثبت فیلم میتوان به بازی خوب نگار جواهریان اشاره کرد که توانسته قالب شخصیت را درک کند ترکیب صورت جواهریان در نماهای کلوزآپ با ترس و واهمه یی همراه است که نشانگر حالت درونی این شخصیت است، جواهریان در این فیلم فراتر از نقش های دیگرش ظاهر شده چرا که فیلمنامه نویس با توجه به میزان پتانسیل این بازیگر شخصیت نگار را خلق کرده، اساسا زمانی که یک شخصیت از قبل برای یک بازیگر نوشته می شود در زمان اجرا بازیگر می تواند به بهترین شکل آن را ایفا کند. جواهریان در این فیلم با تمام اجزای بدنش بازی می کند حتی با چشمانش که در بعضی از نماها تنفر و نفرت در آن دیده می شود. 

اگرچه فیلم «نگار» هنوز تا سطح مطلوب فاصله دارد،اما همین مقدار هم در سینمایی که تولیدات اکشن آن در سال‌های اخیر به تعداد انگشتان دو دست نمی‌رسد قابل قبول است.

در « نگار » فیلمبرداری تماشایی و موسیقی شنیدنی کریستوف رضایی نیز به گوش می رسد اما در بخش فیلمنامه ، « نگار » ساده تر و سطحی تر از آن است که بتواند در ذهن مخاطب معما ایجاد کند

 

 

مقالات بیشتر:

درباره فیلم همه میدانند اصغر فرهادی

اصغر فرهادی کارگردان همه میدانند: حضور جعفر پناهی در کن حق وی است

 

محمدرضا هدایتی




 

۱۳۹۵. تمامی حقوق برای وبسایت vinok (وینوک) محفوظ است.

عضویت در خبرنامه وینوک

در خبرنامه وینوک عضو شوید و آخرین مطالب وینوک را در ایمیل خود بخوانید